KÜLTÜR-SANAT

6 ŞUBAT DEPREMLERİNİN ÜÇÜNCÜ YILI - İki bacağı ve bir kolunu kaybeden depremzede kadın, eşini özlemle anıyor

- Hatay'da depremde yıkılan ve eşinin yaşamını yitirdiği binanın enkazından 5'inci gün çıkarılan, ampute edilen sağ kolu ile bacaklarına protez takılan Gülcan Yılmaz: - 'Güçlü olmak zorundaydım. Eşim benim hayat arkadaşımdı, o benim en iyi anlayanımdı, doktorumdu, ilacımdı'

HATAY (AA) - MEHMET BAYRAK - Hatay'da depremde yıkılan evinin enkazından 5'inci gün çıkarılan, sağ kolu ve bacakları ampute edilen 50 yaşındaki Gülcan Yılmaz, afette kaybettiği eşini özlemle anıyor.

Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat 2023'teki depremlerde Gülcan ve Ali Yılmaz çiftinin yaşadığı merkez Antakya ilçesi Cumhuriyet Mahallesi'ndeki 8 katlı Şendağ Apartmanı yıkıldı.

Binanın enkazından ekiplerin çalışması sonucu afetin 5'inci gününde Gülcan Yılmaz yaralı olarak kurtarıldı, eşinin ise cansız bedenine ulaşıldı.

Tedavi gördüğü Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde sağ kolu ve diz altından iki bacağı ampute edilen 50 yaşındaki kadın, bir süre tekerlekli sandalyeyle hayata tutundu.

KİPTAŞ Antakya Geçici Yaşam Alanı'na yerleşen Yılmaz, yeniden ayağa kalkmak için Antakya'daki Türkiye Spastik Çocuklar Vakfı Neşe Özgür-Mustafa Sabuncuoğlu Engelli Hizmet Merkezine başvurdu.

Vakfın desteğiyle Mayıs 2023'te İstanbul'daki bir hastanede gerçekleştirilen operasyonla bacakları ile koluna protez takılan Yılmaz, merkezde gördüğü fizik tedavinin ardından yeniden yürümeye başladı.

Biri evli iki çocuğu bulunan Yılmaz, afette kaybettiği eşini özlemle anıyor ve ondan geriye kalan fotoğraflara bakarak eski güzel günleri yadediyor.

- 'Güçlü olmak zorundaydım'

Gülcan Yılmaz, AA muhabirine, depremin üzerinden 3 yıl geçse de eşinin eksikliğini her zaman hissettiğini söyledi.

Enkaz altındayken yaşadığı anları unutamadığını anlatan Yılmaz, şöyle konuştu:

'Eşimin öldüğünü hissetim çünkü kalbimde kocaman bir acı oluştu. Çocuklarımın sağ olduğundan emindim, hissediyordum. Güçlü olmak zorundaydım. Eşim benim hayat arkadaşımdı, o benim en iyi anlayanımdı, doktorumdu, ilacımdı. Çok ağladım, bağırdım, yalvarıyorum 'Ali duyuyorsan sesimi ne olur çocuklarımız ve benim için dayan' dedim. İyi olmak zorundaydım, çünkü çocuklarımı toparlamam lazımdı.'

Yılmaz, eşini kaybetmesinin kendisini derinden etkilediğini dile getirdi.

- 'Çocuklarına motivasyon vermek isteyen bir anne var'

Çocuklarının kendisine, kendisinin de çocuklarına ihtiyacı olduğunu belirten Yılmaz, 'Babalarını, evlerini, memleketlerini kaybetmişler. Baba candır, çınardır, anne yarım kalmış. Güçlü olmaya çalışan ve çocuklarına motivasyon vermek isteyen bir anne var ama anneye de güç verecek iki evlat var.' diye konuştu.

Yılmaz, iki bacağının ve bir kolunun protez olmasına rağmen engel tanımadığını ve e-ticaret yoluyla çeşitli ürünlerin satışını yaparak kendi ayakları üzerinde durmaya çalıştığını ifade etti.

İşini daha da büyütmek istediğini anlatan Yılmaz, 'Desteğe ihtiyacım var. Hedeflerim büyük, sahne ve motivasyon konuşmacısı da olmak insanların hayatına, gönüllerine dokunmak istiyorum çünkü benim başka yapabileceğim bir iş yok.' dedi.

Depremde yıkılan evlerinin kiralık olması nedeniyle hak sahibi olmadığını kaydeden Yılmaz, eşinden kalan emekli maaşıyla geçinmeye çalıştığını sözlerine ekledi.