Ne güzel çalıyor adamım benîm.
Tek ayak üstünde kırk bir yalanı
Nasıl da buluyor adamım benîm.
Dâim yüzü güleç, tatlıdır dili,
Alkış vura vura patlamış eli,
Yaptığım yanlışa türlü te’vîli,
Vazife biliyor adamım benîm.
Ne desem inanır kafa yormadan,
Gördüğüne över beni durmadan,
Uçuruma doğru gitsem sormadan
Peşimden geliyor adamım benîm.
Emir bilir ikiletmez sözümü,
Hiçbir yerde kara etmez yüzümü,
Üstümdeki çamurumu, tozunu
Günbegün yalıyor adamım benîm.
Kul hakkı ibretle izler bu işi,
Her şeyi kendinden bilirmiş kişi,
Gözüyle görse de yanlış gidişi
Sözünde kalıyor adamım benîm.