Sevindim, moralim yerine geldi.
Kadîm hasmım bana “âferin” dedi.
Özgüvenim arttı, keyfim düzeldi;
Kadîm hasmım bana “âferin” dedi.
Tüm dünyaya racon keserim gayrı,
Gördüğüme gürler, eserim gayrı.
Beni sevmeyene küserim gayrı;
Kadîm hasmım bana “âferin” dedi.
Herkese yâr olmaz böylesi kısmet,
Kendimi kimseyle edemem nisbet.
Karşıma çıkana dayanmaz kıspet;
Kadîm hasmım bana “âferin” dedi.
Rüştümü gösterdim, ustayım usta,
Derin fikirlerim var bu hususta.
Hürmetler sunarım hısıma, dosta;
Kadîm hasmım bana “aferin” dedi.
Kul Hakkı der: “Asâlet var soyumda,
Gözüm yârenimi arar toyumda.
Rakibim yok sıkletimde, boyumda;
Kadîm hasmım bana “âferin” dedi.”
