Deli gibi sevdik biz bu vatanı,
Deli diye taşladılar sonunda.
İhânetle çevreleyip dört yanı,
Gözümüzü yaşladılar sonunda.
Nice söz verip de dönenler oldu,
Zorluğu görünce sinenler oldu.
En yakın durakta inenler oldu;
Ardımızı boşladılar sonunda.
Kutlu emânettir beytülmâl dedik,
Hatâya vermeyin ihtimal dedik.
Bir hakkın ziyânı bin vebâl dedik;
Azarlayıp haşladılar sonunda.
Okçular Tepesi boş olmaz dedik,
Yanlışa iltimas hoş olmaz dedik.
Tâviz bir başlarsa baş olmaz dedik;
Yanlarından kışladılar sonunda.
Karaysa karadır, ak olan da ak;
İş ehline tevdî olmalı mutlak.
Her yerde baş tâcı edilmeli hak;
Söyledikçe dışladılar sonunda.
Gönül katlanmadı gözler bakınca,
Yaşanan acılar yürek yakınca.
Haksızlığı görüp karşı çıkınca,
Hâin diye fişlediler sonunda.
Nefsin hevâsına kanıp uyanlar,
Zulme yaranmayı mâkul sayanlar,
Tabanın yağıyla gidip doyanlar;
Paçamızdan dişlediler sonunda.
Kul Hakkı’nın gönlü olmadı rahat,
İşlendikçe dört bir yanda sefâhat.
Kendisini makbul gördü kabahat;
Yakınmaya başladılar sonunda.
