Sen giderken kopuverdi ipimiz,
Bir araya gelemedik vay baba;
Dört bir yana dağıldık da hepimiz,
Bir türlü cem olamadık vay baba.
Başımızda efkâr, dert yığın yığın;
Kavgaya tutuştuk sanki üç öğün.
Vesile olmadı bayram, toy, düğün;
Sebep neydi bilemedik vay baba.
Gardaş deyip yamacında durmadık,
Köye gittik, kapısına varmadık;
Hasta olmuş, hatırını sormadık,
Gözyaşını silemedik vay baba.
Torunu torbayı çağırdık toya,
Kimi atlı geldi, kimi de yaya;
Kimse razı değil aldığı paya,
Mirasını bölemedik vay baba.
Kul Hakkı ağlarken mutlu göründü,
Çok söz vardı, söylemeye erindi;
Almayan memnundu, alan yerindi,
Ortasını bulamadık vay baba.
