Duydum, ezberlenmiş ilmin çok senin,
Her şeye bahâne bulan beynamaz.
Şahsına münhasır filmin çok senin,
Gafillere örnek olan beynamaz.
Âlimim diyerek caka satarsın,
Gelip gidip dine kafa tutarsın,
Bir de Müslüman’a çamur atarsın,
Kendisi çamura dalan beynamaz.
Bunca emek verip okudun, yazdın,
Âlem olgunlaştı, sen ise azdın.
Milletin yoluna kuyular kazdın,
Kazdığı kuyuda kalan beynamaz.
Boğulup gidersin gaflet selinde,
Yazıp duruyorsun kalem elinde,
“Namaz kılsın” dersin herkes dilinde,
Fikirlere fitne salan beynamaz.
Merhemin şifâsı kelinde olsun,
Var ise amelin hâlinde olsun,
Namaz kıl da kendi dilinde olsun,
Yakışmaz mü’mine yalan beynamaz.
Namaz, Müslüman’ın profilidir;
İbâdet, İslâm’ın beden dilidir;
İhsan da îmanın zirve hâlidir,
Var ise aklını kullan beynamaz.
Yel esmiş, dalların dönmüş hazana,
Kim inanır senin gibi yazana?
Tepki koyup minâreye, ezana,
Cumayı ekranda kılan beynamaz.
Yeter, Kul Hakkı’ya gayrı yazdırma,
Sus da bâri başkasını azdırma,
Edebimi zorlama, ağzımı bozdurma;
Yettin bu canıma ulan beynamaz!
