Deli gibi sevdik biz bu vatanı,
Deli diye taşladılar sonunda;
İhânetle çevreleyip dört yanı,
Gözümüzü yaşladılar sonunda.
Nice söz verip de dönenler oldu,
Zorluğu görünce sinenler oldu;
En yakın durakta inenler oldu,
Ardımızı boşladılar sonunda.
Kutlu emânettir beytülmâl dedik,
Hatâya vermeyin ihtimâl dedik;
Bir hakkın ziyânı bin vebâl dedik,
Azarlayıp haşladılar sonunda.
Okçular Tepesi boş olmaz dedik,
Yanlışa iltimas hoş olmaz dedik;
Tâviz bir başlarsa baş olmaz dedik,
Yanlarından kışladılar sonunda.
Karaysa karadır, ak olan da ak;
İş ehline tevdî olmalı mutlak.
Her yerde baş tâcı edilmeli hak,
Söyledikçe dışladılar sonunda.
Gönül katlanmadı gözler bakınca,
Yaşanan acılar yürek yakınca;
Haksızlığı görüp karşı çıkınca,
Hâin diye fişlediler sonunda.
Nefsin hevesine kanıp uyanlar,
Zulme yaranmayı mâkul sayanlar;
Tabanın yağıyla gidip doyanlar,
Paçamızdan dişlediler sonunda.
Kul Hakkı’nın gönlü olmadı rahat,
İşlendikçe dört bir yanda sefâhat;
Kendisini makbul gördü kabahat,
Yakınmaya başladılar sonunda.
