Âlemler Sultanı, güllerden güzel;
Rasûl’e sevdanın özüdür Mevlit.
Onun bağlarında dökülmez gazel;
Bülbülün O güle nazıdır Mevlit.
Âşıklar şevkinden yanar, hislenir;
Adını andıkça diller süslenir.
Yürekler kabarır, gözler ıslanır;
Pervane olmanın hazıdır Mevlit.
Sevinçte, kederde O’nu söyleriz;
Dâim O Güzelin methin eyleriz.
Hayaliyle ummanları boylarız;
Yollara bakanın gözüdür Mevlit.
O’nu özlemekle geçti asırlar,
Görmeden vurulmuş âşıkları var.
O’dur ancak bize ilelebet yâr;
Yanan yüreklerin közüdür Mevlit.
O, can içre candır, candan da evlâ;
Âlemi uğruna yarattı Mevlâ.
Elestü bezminde demişiz belâ;
O kutlu mîsakın gizidir Mevlit.
O’na selâm eder gökte melekler,
Adını söyleyip döner felekler.
Hakkı da mahşerde şefaat bekler;
Nurun yüreklerde izidir Mevlit.
Hakkı ŞENER
