Aynalar yüzüme gülmüyor artık,
Baktıkça perişan suret görünür.
Saç sakal ağarmış, kaşları çatık;
Buruş buruş olmuş surat görünür.
Nerde ışıl ışıl gülen gözlerim?
Düzde yürümüyor yorgun dizlerim.
Gençlik yıllarımı anar, özlerim;
Nedametle dolu sîret görünür.
Gönül atı yemez oldu yemini,
Kaçırdım bir hayli fırsat demini.
Gördüm ki gidenin yokmuş temini,
Boşuna harcanmış gayret görünür.
Bana diyorlar ki: “Efkârlı yazma!”
Mezarcı bekliyor elinde kazma.
Vuslata hazırlan, meylini bozma;
Bu dünya ezelde gurbet görünür.
Ne büyük nimetmiş sağlık ve zaman,
Ecel peşimizde vermiyor aman.
Kul Hakkı, n’olacak hâlimiz yaman;
Vaziyet âleme ibret görünür.
Hakkı ŞENER
